Przedstawienie systemu
Tiolox - Przedstawienie systemu

Aktualnym następcą systemu Tiolox jest system implantacyjny tioLogic >>
Firma InterDental nadal oferuje zakup elementów tego systemu.
|
Pobierz katalogi:
|
|
|
![]() |
Uporządkowany zestaw operacyjny OP-Tray
W zestawie Tiolox OP-Trey znajdują się wszystkie odpowiednio dopasowane do siebie akcesoria i instrumenty chirurgiczne. Zostały one tak opracowane, by umożliwić przejrzyste i pewne postępowanie podczas operacji.
|
|
|
Długość kodowana kolorami
Cztery długości implantów oznaczone są odpowiednio różnymi kolorami. Poszczególne średnice rozróżniane są pojedynczym lub podwójnym kolorowym pierścieniem. |
|
|
|
Zintegrowany ogranicznik penetracji Obok prostoty w stosowaniu najważniejszym czynnikiem jest bezpieczeństwo. Dlatego wszystkie instrumenty wyposażone są w zintegrowany ogranicznik penetracji. Stąd pewność, że założona głębokość penetracji nie zostanie przekroczona. |
![]() |
|
![]() |
Kształt: Implant Tiolox jest implantem stożkowym, z pasywnym nie narzynającym gwintem wykonanym z tytanu. Poprzez stożkowość i pasywny gwint osiągana jest maksymalna stabilizacja pierwotna i wtórna. Pooperacyjne nekrozy z ucisku są eliminowane przez specjalną rynnę odpływową.
Cechy implantów Tiolox
|
|
|
Technologia powierzchni CBS Powierzchnia implantu wykonana jest w części kontaktującej się z kością w technologii CBS (Ceramic Blasted Surface) a w części dziąsłowej wypolerowana na wysoki połysk. Porowata makrostruktura w części śródkostnej odpowiada komórkowej strukturze kości. Technologia CBS zwiększa powierzchnię implantu czterokrotnie i umożliwia bezpośrednie połączenie z tkanką kostną w osseointegracyjnym znaczeniu. |
|
|
|
Powłoka hydroksyapatytowa HAK Do wyboru implanty oferowane są z powłoką hydroksyapatytową (HA) na nienagwintowanej części szyjkowej lub bez. Wypolerowane na wysoki połysk partie szyjkowe w części nabłonkowej korzystnie wpływają na formowanie tkanki miękkiej i optymalną higienę. Po lewej implant bez powłoki HAK, po prawej z HAK. |
![]() |
|
|
Delikatne ręczne opracowywanie łoża implantu: by w pełni czuć strukturę kości. Technika wytworzenia łoża nie odbywa się głównie w sposób ręczny. Dzięki takiemu postępowaniu uszkodzenia termiczne tkanki kostnej są wyeliminowane i osiągany jest pełen kontakt z tkanką kostną. |
||
![]() |
Opracowywanie maszynowe Faza pierwsza wytwarzania łoża implantu przebiega maszynowo przy zastosowaniu frezu płaskiego i wiertła pilotującego. Frez płaski wytwarza płaski stopień pod ograniczniki następnych instrumentów. Wiertło pilotujące określa ostateczny kierunek i głębokość łoża implantu. Oznaczone jest kolorem odpowiednio do długości i zaopatrzone w zintegrowany ogranicznik. |
|
| Frezowanie i nawiercanie pilotujące | ||
![]() |
Opracowanie ręczne Końcowy kształt łoża implantu formowany jest ręcznie za pomocą pogłębiacza łoża i gwintownika. Umożliwia to zgodne i bezurazowe postępowanie. Zintegrowany ogranicznik obu instrumentów zapobiega przekroczeniu zaplanowanej głębokości. |
|
| Pogłębianie | ||
![]() |
Oba instrumenty oznaczone są kolorami i umożliwiają pobranie autogennego wióru kostnego do ewentualnej augmentacji. Instrumenty nakładane są na klucz automatyczny lub klucze okrągłe. |
|
| Gwintowanie | ||
![]() |
||
| Obie fazy maszynowego i ręcznego opracowywania | ||
|
Pozyskanie autogennej tkanki kostnej zapewnia optymalny materiał augmentacyjny. Na dwa przypadki z trzech nadbudowanie kości jest jedyną szansą stworzenia optymalnego łoża pod implant. . |
65% wymagana nadbudowa tkanki kostnej |
|
|
Podczas implantowania w częściowo zanikłe struktury kostne często powstaje potrzeba zastosowania augmentacji. Tiolox system sprawia, że jest to możliwe, uzyskanie wiórków kostnych podczas pogłębiania i gwintowania łoża oraz ich użycie jako autogennego transplantatu. W ten sposób uzyskuje się biozgodny, absolutnie bezpieczny i tani materiał kostny. |
![]() |
|
|
|
Gwintowniki do średnicy 3,5 i 4,5 mm |
|
|
|
Zdjęcie Rtg z lewej strony wykazuje w planowanym pod implant miejscu zanik kostny. Po przeprowadzeniu techniki augmentacyjnej sytuacja kostna jest wystarczająca, by nadać implantowi długotrwałą i optymalną stabilizację. |
|
|
Mocna stabilizacja pierwotna: Wysoki odsetek powodzeń i maksymalne utrzymanie implantu w czasie. Dla długotrwałego powodzenia implantacyjnego istotną rolę odgrywają wymogi tkanki kostnej w obszarze wszczepu. Ponad 10 lat temu udowodniono, że implanty Tiolox wyróżniają się między innymi tym, że poprzez specjalny kształt możliwy jest równomierny podział naprężeń w obszarze kostnym bez punktowych przeciążeń. |
||
|
|
|
|
| Podział osiowych naprężeń w modelu (metoda elementów krańcowych) dla implantu Tiolox; a) stałe połączenie | Modele elementów krańcowych z różnymi kształtami gwintu. | |
![]() |
![]() |
|
| Podział osiowych naprężeń w modelu (metoda elementów krańcowych) dla implantu Tiolox; b) kontakt bez tarcia | Przebieg głównych naprężeń w kości w przedziale ok. 10 µm do powierzchni krańcowej, nałożony od podstawy do obszaru wyjściowego implantu. | |
"Implantami Tiolox uzyskuje się, poprzez ich stożkowość i pasywny gwint, maksymalną stabilizację pierwotną i wtórną. Optymalny kształt gwintu eliminuje przeciążenia punktowe jak i lokalne przeciążenia w łożu kostnym. Dzięki temu długotrwała osseointegracja jest zapewniona."
D. Sigle, W. Hotz, G. Willman "Berechnung der Beanspruchung des Kieferknochens um Schraubenimplantate" - Zeitschrift für Zahnärztliche Implantologie, band VII, 1992


























